15 mei 2026

Column #1 van M.G.Het is niet zomaar van A naar B rijden.

Een chauffeur heeft tegenwoordig geen stuur meer in handen, maar een complete dagopvang vol verwachtingen. Echt waar. Iedereen wil wat van je. De planning wil dat je “nog even” een extra adresje meepakt. De klant wil dat je precies op tijd bent. De ontvanger is net lunchen als jij voor de deur staat. En automobilisten? Die willen vooral graag vóór je invoegen, om daarna direct vol op de rem te gaan.Welkom in het moderne transport.Er zijn van die dagen dat je nog voor je eerste bak koffie al voelt: dit wordt er weer zo één. Je stapt in, motor loopt mooi, de wagen is netjes, route lijkt strak gepland. Op papier klopt alles. Maar papier heeft nog nooit op de A2 achter een spookfile gestaan, met een leaseauto links, een bestelbus rechts en een weggebruiker vóór je die denkt dat een vrachtwagen in drie meter stilstaat.Wat veel mensen nog steeds niet snappen, is dat een chauffeur niet alleen rijdt. Je bent ondertussen ook psycholoog, tijdmanager, schadepreventie-specialist, verkeersdeskundige en halve diplomaat. Zeker als je op een krap industrieterrein achteruit moet steken terwijl er drie man staan te kijken, maar niemand iets doet. En altijd zit er eentje tussen die roept: “Kan nog wel, hoor.” Dat zijn meestal dezelfde mensen die verdwijnen zodra je spiegel een paaltje raakt.Het mooiste vind ik nog altijd de opmerking: “Je bent laat.” Alsof wij onderweg ergens gezellig een uur op het terras hebben gezeten met appeltaart en slagroom. Nee vriend, ik stond niet voor mijn lol stil. Ik stond vast door wegwerkzaamheden, een ongeluk, een afgesloten afrit en een planner die denkt dat Nederland nog steeds bestaat uit lege snelwegen en vrije losplaatsen.En toch, ondanks alles, gebeurt er ook iets moois in dit vak. Dat zit vaak in de kleine dingen. Een collega die even ruimte maakt. Een magazijnmedewerker die zegt: “Rustig aan, we regelen het wel.” Een automobilist die snapt dat jij met veertig ton niet even opzij floept. Of dat moment aan het eind van de dag, als de zon laag staat, de cabine rustig wordt en je denkt: ja, het was weer trekken vandaag, maar de handel staat wel op z’n plek.Dat is ook precies waarom dit werk onder je huid gaat zitten. Het is niet zomaar van A naar B rijden. Het is improviseren zonder te klagen, doorzetten zonder drama en scherp blijven terwijl de wereld om je heen steeds gehaaster wordt. Iedereen wil snelheid, maar niemand heeft geduld. Iedereen wil service, maar niemand ziet wat ervoor nodig is. Totdat het misgaat. Dan ineens is de chauffeur belangrijk.Misschien zouden meer mensen eens een dag mee moeten rijden. Niet voor de foto naast een mooie truck, maar echt. Gewoon van vroeg in de ochtend tot de laatste stop. Dan snappen ze misschien waarom een bakkie koffie op tijd goud waard is. Waarom een fatsoenlijke parkeerplek geen luxe is. En waarom respect op de weg niets kost, maar voor ons een wereld van verschil maakt.Dus de volgende keer dat je een vrachtwagen ziet manoeuvreren, laden, wachten of rustig z’n ruimte pakt: besef even dat daar iemand zit die meer oplost voor jouw dagelijks gemak dan je denkt. Wij houden de boel rijdend. Niet met grote woorden, maar gewoon door te doen wat gedaan moet worden.En morgen? Dan stappen we gewoon weer in. Want hoe gek het ook is: dit vak blijft het mooiste dat er is.greetings M.G

#leetruckers #transport #trucklife #chauffeurs

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *